Agressieve schildpad “Jeroen”

img-20170606-wa0006Bij veel ritten vragen we ons af wat we aan zullen treffen.
Voor onze beller kan een dier mega groot en ontzettend gevaarlijk zijn terwijl ditzelfde dier voor ons klein en lief is. Zo rijden we voor menig roofvogel, wat uiteindelijk gewoon een jonge duif is… Of een gigantisch gevaarlijke spin, wat gewoon een huis-tuin-en-keuken spin is.

Maar je weet het nooit en dus treffen we voor de zekerheid altijd onze maatregelen.

We werden die zondag door de politie was gebeld met de melding dat iemand een “schildpadachtig, agressief beest met een staart van een halve meter” had gevangen. Schildpadden komen voor in Amsterdam en ze kunnen ook groot zijn, maar gevaarlijk doorgaans niet. Was dit een grap van iemand of was dit echt een serieuze melding?

Het was bij de hoek Plantage Middenlaan/Sarphatistraat, vlakbij Artis. We troffen daar een opgewonden visser aan, die inderdaad een schildpad uit de gracht omhoog had gehaald! Een nogal prehistorisch model, met ook best een flinke staart, alhoewel geen halve meter, die een beetje leek op zo’n dinosaurusstaart. Het beest zat in hun net, en ja, wat nu? De schildpad, die we op een Jeroen vonden lijken en dus ook Jeroen gedoopt hebben, keek ons niet heel vriendelijk aan. Zodra we naar zijn zin te dichtbij kwamen, maakte hij toch serieus aanstalten om te bijten….
Gelukkig had collega Sandra op de andere ambulance ons gevolgd via de mobilofoon en zij wist hoe je een “bijtschildpad” het best kon oppakken; achter bij z’n kont, bij zijn schild. En vooral: blijf uit de buurt van die kop, en let op, hij heeft een heel lange nek!!
Ok, dat gaat lukken, maar hoe gaan we deze grote kerel vervoeren?! We pakten een kattenkist, maar het leek me dat ‘ie niet door ’t deurtje zou passen. De beller had een goed idee: heb je niet een bak of zo, waar de schildpad in past? En dan kan er wellicht ook wat water bij? Ik had een helder moment: de myxomatosekist!* Eerst wat water uit de gracht erin, en toen moest “Jeroen” er nog in…. Uit voorzorg toch maar de grote kattenhandschoenen aan, want hij bleef maar vals naar ons loeren en happen.
Ik kan je vertellen, het was best lastig! Hij was nogal zwaar en best sterk, en bewegelijk ook nog. Met die handschoenen heb je niet veel grip. Maar met wat gehannes kreeg ik “Jeroen” toch in het kistje. Op z’n rug weliswaar, maar gelukkig draaide hij zich meteen op eigen kracht om. En warempel, het zat als gegoten, dat kistje. “Jeroen” zat klemvast. Snel dat deksel erop, en op naar Reptielenopvang Zwanenburg.

Onze collega’s van de meldkamer had daarmee ondertussen contact gehad, en “Jeroen” was welkom. Aldaar aangekomen vertelde Rob van de Reptielenopvang ons uitgebreid over dit toch best bijzondere exemplaar; het was een mannetje, dat kun je zien aan de nagels aan z’n poten. Geschatte leeftijd een jaar of 45; een puber nog, want ze kunnen wel 110 worden. Hij kan ook nog 2x zo groot worden, en is in staat een bezemsteel doormidden te bijten….
In Nederland zwemmen er rond de 500 rond (ooit gedumpt waarschijnlijk), in Amsterdam een stuk of 10 à 15. Ze komen oorspronkelijk uit moerassig gebied, regio Midden-Amerika. We hadden hem inderdaad op de juiste manier opgepakt, want die kop (bloedlink!) heeft een flinke draaicirkel. En klemvast in die myxomatosekist, prima, dan kan hij weinig schade aanrichten (denk aan de bezemsteel!). Pfieuw….. ik haalde opgelucht adem… Al met al is onze “Jeroen” toch één van de meest bijzondere dieren geweest uit mijn Dierenambulance-carrière, en ik hoop van ganser harte dat het Rob lukt hem te herplaatsten!

– Loes –

Op onze Facebookpagina staan nog meer foto’s van onze “Jeroen”.

* een myxomatosekist is een, speciaal door ons gemaakte, vervoerskist voor konijnen met myxomatose. In deze kisten kunnen we de konijnen rustig en stabiel vervoeren en is de kans op besmetting d.m.v. o.a. vlooien, bij de dierenarts nihil.