Als medewerker van de Dierenambulance maak je heel wat mee. De bemanning van de wagen AD4 verhaalt hier over de wonderlijke thuiskomst van de Noorse Boskat Rembrandt.

Op een dag in oktober 2011, rond drieën krijgt de dierenambulancewagen AD4, die wordt bemand door mijzelf, mijn bijrijder en een oriëntatie, iemand die een dagje met ons meekijkt, een melding dat er in Amstelveen-Zuid een kat in een achtertuin is aangetroffen, waarvan een deel van de huid los zou zitten (?!). Reden genoeg om deze rit voorrang te geven en we gaan met gezwinde spoed naar het opgegeven adres. Daar treffen we de kater in de bijkeuken van de beller aan en het wordt al snel duidelijk dat de kat erg vriendelijk is. (later moeten we deze eerste indruk bijstellen naar extreem lief en zeer aandachtseisend…).

Na een kort medisch onderzoek kunnen we ook vaststellen dat het dier gelukkig niet gewond is, maar zijn vacht is wel een zooitje. De volwassen kater is een Noorse Boskat die al lange tijd niet verzorgd is, waardoor zijn wilde haren heel erg zijn gaan klitten. Deze klitten blijven, als ze groot genoeg zijn, regelmatig ergens achter haken. Hierdoor ‘onthaart’ de kat zichzelf en wordt de klit nog groter. Wanneer dit proces zich blijft herhalen komen er grote kale plekken op de kat met onwezenlijke bollen haar die langs het lijf hangen. Dit ziet er nogal dramatisch uit. We knippen de ergste haarballen weg. Verder zal een dierenarts de vacht met een tondeuse verder moeten ordenen, waarna het haar weer aan kan groeien. Ook halen we de chipreader langs de kat om te kijken of een chip aanwezig is. Dat blijkt gelukkig het geval. We geven het nummer aan de centrale door en even later worden we teruggebeld met de mededeling dat de eigenaar van de kat is gevonden. De kater blijkt Rembrandt te heten.

Terwijl we op het telefoontje wachtten vroegen wij ons af wie zijn kat (zeker als je een Noorse Boskat hebt) nu zo slecht behandeld. We voelden ons niet zo prettig bij de gedachte dat Rembrandt naar deze eigenaar terug zou gaan. Maar al snel worden onze gedachtes gelogenstraft. De eigenaren hebben hun kater opgegeven bij alle ter zake doende instanties (Dierenkwijtlijn, Amivedi, et cetera) maar hebben helaas nooit meer iets gehoord. Al twee jaar lang niet. Het gezin heeft een tijd geleden al afscheid van Rembrandt genomen; en dan nu dit telefoontje van de Dierenambulance!

We gaan snel op weg naar het opgegeven adres. Hoewel we een stukje moeten omrijden is de afstand tussen de plek waar Rembrandt is gevonden en waar hij hoort niet veel meer dan een kilometer. Aangekomen staat het gezin (een echtpaar met een dochtertje van zes) al buiten op ons te wachten. We brengen Rembrandt in de kattenkist naar binnen waar hij, als de buitendeuren gesloten zijn, vrij wordt gelaten.

Dit is toch altijd weer een spannend moment: kat zolang weg, gevonden, in een kistje vervoerd en nu weer in zijn oude huis. Waar dochterlief al snel bovenop het vermiste dier ligt en zus en neef van Rembrandt hun vermiste grote broer en neef komen verwelkomen. Wat een drukte: trekt ‘onze’ Rembrandt dat wel? Mwah, Rembrandt wel hoor! Als de dochter na het kroelen weg denkt te kunnen lopen, maakt Rembrandt al snel duidelijk dat er langer gekroeld moet worden. Het duurt toch zeker een minuut of drie voordat Rembrandt zijn gedrag aanpast van ‘waar ben ik?’ naar ‘ja, het klopt, dit huis is van mij’ en zijn gedrag daar op aanpast!

Al met al is het erg gezellig; we krijgen een kopje koffie aangeboden en praten nog wat (dochterlief van zes praat uitvoerig over ‘vroeger’ toen Rembrandt er nog was). Dan brengen we het altijd pijnlijke onderwerp van de kosten ten tafel. De ritprijs in een dergelijk geval is € 50,- en we maken helaas nog al eens mee dat, hoe blij de mensen ook zijn dat hun huisdier terug is, ze het bedrag wel aan de hoge kant vinden. Maar dat was anders bij deze rit en we ontvingen een gift van € 155,-, voor ondergetekenden de hoogste gift ooit!

Wat er in de afgelopen twee jaar allemaal met meneer Rembrandt gebeurd is, zal wel altijd een vraag blijven. Maar dat we dankzij de chip/chipreader en de databank kat en baas hebben kunnen verenigen is een feit. Soms komt alles samen en zie je dat het goed is. Deze rit was er zo één.

Op de Ambulance - Rembrandt zoals hij hoort te zijn