Hikken, ploppen, knarsen, flapperen, egelen… termen waar ik tot een half jaar geleden nog niet    bekend mee was. Maar dat is inmiddels veranderd! Het zijn gedragingen die horen bij de tamme rat.

Eerder dit jaar was er een klein ratje binnengebracht bij de dierenambulance. Ik had nog niet zo veel verstand van tamme ratten, maar alles wat klein en schattig is, moet natuurlijk even geknuffeld worden. Dus ik nam haar bij me en ze vond gelijk haar weg onder mijn t-shirt om daar een dutje te doen. Iedereen was gelijk verkocht, wat een schatje! Nou ja, om een lang verhaal kort te maken…deze kleine rat heeft uiteindelijk haar intrek genomen bij mijn vriend en mij thuis. We noemden haar Millie.

Elke avond nam ik Millie even op schoot en ze nestelde zich standaard in de mouw van mijn trui. Daar ging ze heerlijk liggen slapen. Af en toe maakte ze hele rare schokjes en ik dacht even dat ze misschien last had van epileptische trekjes. Op internet vond ik echter dat ratjes kunnen ‘hikken’. Ze maken dan kleine schokjes met hun lijfje en dat betekent dat ze happy zijn! Daarbij kunnen ze ook nog knarsen en ploppen. Knarsen doen ze met hun tanden en als ze echt ontzettend genieten dan ploppen ze ook nog. Daarbij beweegt de rat de oogspieren zo dat de oogbollen naar binnen en buiten gaan. Dit is een erg grappig gezicht en het lijkt net of de ogen er zullen uitploppen! Andere grappige termen die ik tegenkwam waren egelen en flapperen. Egelen betekent dat een rat zijn haren overeind zet uit dominantie of angst. Flapperig zijn, betekent dat een vrouwtje in een vruchtbare periode zit (elke 5 dagen!) Ze neemt dan een karakteristieke houding aan (als een krolse kat) en flappert met haar oren. En Millie blijkt een dumbo ratje te zijn; grotere oren, aan de zijkant van haar kopje. Inderdaad, net als het olifantje.

Ik was echt verliefd op Millie geworden en ook zij leek zich erg aan mij te hechten. Ik ben vanaf het begin erg intensief met haar bezig geweest, vooral omdat ze in haar eentje was. Zette ik haar eens bij mijn vriend op schoot, dan rende ze over de bank zo gauw mogelijk weer terug naar mij, mijn mouw in. We wisten niet dat tamme ratjes zo aanhankelijk en sociaal waren! Als we thuiskwamen, stond ze opgewonden tegen de tralies van het kooitje aan, blij dat we er weer waren. Aangezien ratjes niet alleen gehouden moeten worden, hebben we bij een rattenopvang nog een dame (Mollie) én een grote kooi aangeschaft. De kooi is 80x60x80 en dit hebben ratjes absoluut nodig. Ze zijn heel beweeglijk, houden van klimmen en klauteren en moeten veel energie kwijt.

Via internet heb ik in korte tijd veel geleerd over tamme ratten. Het zijn hele intelligente, lieve dieren, maar helaas leven ze slechts 2 à 3 jaar. Vrouwtjes leven doorgaans wat langer dan mannetjes. Een hygiënische omgeving, goede voeding en veel aandacht zijn heel belangrijk voor het welzijn van ratjes. Veel spelen, op schoot nemen, tegen ze kletsen en zorgen voor veel afleiding is een must. En twee keer per week de kooi schoon maken is noodzakelijk, want ze hebben zeer gevoelige luchtwegen. De ammoniaklucht die in urine zit, kan de luchtwegen behoorlijk irriteren. Zaagsel of hooi mag ook niet als bodembedekking gebruikt worden. Dit is te stoffig en kan ook de luchtwegen aantasten. Er zijn speciale bodembedekkers voor kleine knaagdieren, bijvoorbeeld beukensnippers of versnipperd karton. Het is even uitproberen wat het beste bevalt. Verder zijn ratten ook gevoelig voor het ontwikkelen van huidproblemen en tumoren.

 

Wat eten ze? Tamme ratten zijn alleseters, maar dat betekent niet dat je ze ook alles zomaar moet geven. Vooral dierlijke eiwitten zijn belangrijk. Ik heb verschillende soorten voer met elkaar vergeleken en in de één zat een (te) hoog eiwitgehalte, in de ander een stuk minder en in weer een ander helemaal geen eiwit. Ik heb meerdere merken uitgeprobeerd en vooral bij de kant-en-klare mixen haalden ze de lekkerste brokjes eruit en lieten ze andere brokjes liggen. Ik liet het bakje voer dan wel staan in de hoop dat ze het alsnog zouden opeten, maar nee, zo werkt dat bij ratjes dus niet. Ze verhongeren nog liever! Uiteindelijk heb ik gekozen voor hoogwaardig voer, met één soort brok, zonder eiwitten. Daarnaast voer ik ze dagelijks bij met eiwitrijk voedsel, zoals gekookte kipfilet, stukjes vis of een garnaaltje, een stukje ei of een beetje kattenvoer. Ze zijn er dol op! Daarnaast moeten ze ook dagelijks (gekookte) groenten en/of fruit hebben. Maar ook rijst, macaroni, gekookte aardappel e.d. vinden ze heerlijk. Dat tamme ratten vals zouden worden van vlees eten, is een fabel.

Trucjes: Je kunt ratjes gemakkelijk trucjes aanleren. Ze zijn zeer intelligent. Ze kunnen leren reageren op hun naam, schouderzitten en apporteren. Millie & Mollie reageren duidelijk op hun naam en ze blijven rustig op mijn schouder zitten als ik door de kamer loop. Ze houden hun evenwicht voornamelijk met hun staart. Die ook wel eens in mijn oog beland is en ik verzeker u; dat doet zeer! In het begin was Millie bang voor het loopwiel in haar kooi. Als ik haar erin zette, liep ze er snel weer uit. Tot ik haar eens tegenhield en aan het wiel draaide. Ze liep er daarna snel weer uit, maar later die dag zag ik haar ineens in het wiel lopen! Wat ook normaal is bij ratjes, is dat ze druppeltjes plas verliezen als ze op schoot zitten. Vooral Millie heeft daar last van. Dus in het begin zette ik haar eerst even op haar ‘toiletje’ voordat ik haar op schoot nam. Als ik nu bij haar kooi sta, gaat ze zelf eerst richting toiletje alvorens naar mij toe te komen. Leren apporteren is me nog niet gelukt helaas…

Al met al komt er best veel bij kijken bij het houden en verzorgen van tamme ratjes. Dat wist ik niet toen ik er aan begon. Maar spijt? Zeker niet!Steeds als ik ze zie hikken, ploppen en knarsen van genot, dan smelt ik en ben ik blij dat ik deze lieve, sociale, pientere dametjes in huis heb genomen.

Millie en Mollie 1 Millie en Mollie 2 Millie en Mollie 3