Mensen hadden haar gevonden aan de kant van de weg. Een oudere hond, een kruising staffordshire, magerder dan Magere Hein. Lopen kon ze niet meer, zo verzwakt was ze. De redders twijfelden geen moment, tilden haar op en brachten haar naar een dierenarts. Daar kreeg ze meteen de nodige medicijnen en een infuus. En toen kwamen wij in beeld. We schrokken ons rot toen we dit hoopje hond zagen. Ze was zo ingevallen en al haar ribben staken uit. Ik vond het bijna een wonder dat ze nog leefde. Ze staarde naar de grond, niets leek haar meer te deren. “Dag meisje, ga je met ons mee“, zei ik. De hond keek heel even op en bleef op de grond liggen. Uitgebluste ogen die leken te zeggen: “Je doet maar, mij maakt het niks meer uit.” Zoiets voelt afschuwelijk. Wat zou ze allemaal meegemaakt hebben…

We namen haar mee op de ambulance om haar naar het asiel te brengen. We zetten haar tussen ons in en praten de hele tijd tegen haar. Bij elk stoplicht aaide ik haar even. Toen we bij het asiel waren hebben we nog 5 minuten met haar gezeten. Ik masseerde haar voetjes en mijn collega kriebelde haar oren. Toen keek ze even op en ik zag nog net een minuscuul sprankje hoop. In het asiel schrokken ze ook vreselijk van haar toestand. De vraag was zelfs of ze het wel zou halen.

Ze noemden haar Hope en gaven haar de beste verzorging. Iedere keer als ik haar zag met haar eigen uitlaatster riep ik haar even en dan kreeg ik een enthousiaste kopstoot en lik. Haar ogen hadden weer glans en ondanks haar leeftijd, had ze zin in het leven. Hope was alleen niet zo lief tegen andere honden en dat was wel een probleempje om haar weer geplaatst te krijgen. Toen kwam de melding dat Hope mee mocht doen in het Dutch Cell Dogs Project, echt een geweldig initiatief, wat uitstekend is voor zowel de hond als de trainer. Maar een baasje voor Hope vinden was nog steeds niet makkelijk.

En nu kreeg ik het goede nieuws waarvan ik moest huilen en lachen tegelijk. Er is een gouden mand voor Hope. Een lieve mevrouw wil haar graag adopteren. Het klikt tussen die twee.

So never give up Hope…

Go Hope!

Sandra

Hope, toen ze gevonden werd.

Hope, hoe ze nu is.