Toeter, de praatjesmakende avonturier

Hallo, mijn naam is Toeter en dit is mijn verhaal.

Ik ben een hele stoere kater op gevorderde leeftijd en woon in Amsterdam West. Het huis deel ik met een paar mensen, die er ook voor zorgen dat ik elke dag te eten krijg. Het huis is prima, maar waar ik met goed weer het liefst gebruik van maak is het dakterras. Door middel van een kattenluik kan ik vrijelijk bewegen en zelf bepalen wanneer ik naar buiten ga. Door avontuurlijke verkenningstochten en vele jaren van ervaring heb ik ontdekt dat mijn territorium veel groter is dan mijn dak alleen. Ik kan het hele gebied tussen de Jacob van Lennepkade, Lootsstraat, 2e Kostverlorenkade en de Jacob van Lennepstraat bestrijken door over alle daken te lopen. Tijdens deze expedities verken ik natuurlijk ook gebieden waar deuren en ramen openstaan. In de hoop wat te eten te vinden, want je krijgt altijd honger als je zo druk en spannend bezig bent. Ik kan hier wel een boek over schrijven en het volgende verhaal zou daar zeker een hoofdstuk in beslaan.

Tijdens één van de expedities is er iets fout gegaan.

Op een mooie april dag was ik op pad en zag ik een raam open staan wat mij nog niet eerder was opgevallen. De sprong ernaar toe en naar binnen was risicovol, maar ik ben niet voor niks een stoere kater, dus heb de gok gewaagd. Toen ik binnen was, kon ik een nieuw gebied verkennen, maar helaas was er geen eten te vinden. Ik wilde weer weggaan toen ik zag dat het niet meer mogelijk was terug te springen, door het raam het dak op. Dat was een probleem. Opgesloten zonder eten. Je gaat dan door alle stadia van emoties: paniek, woede, onmacht en uiteindelijk berusting. Gelukkig kwam er op een gegeven moment een mevrouw boven met wie ik mee ben gegaan naar haar huis, een verdieping onder waar ik vast had gezeten. Dat was goed, want ik kreeg gelijk een schaaltje met eten.

Mannen in enge pakjes.

Terwijl ik bijkwam van alle commotie kwamen er plotseling twee mensen in vreemde uniformpjes binnen en al snel zag ik dat het de gevreesde dierenambulance was. En daar waar wij, stoere onafhankelijke tijgers, al voor bang voor zijn gebeurde; ik werd aan een vernederend onderzoek onderworpen. Bekje open, tussen mijn benen kijken, oren inspectie, knijpen in poten en in mijn mooie vacht en ik werd aangevallen met een groot eng plastic apparaat wat ‘piep’ zegt als het boven je hoofd hangt. Daarna werd ik in een klein kistje gestopt en werd ik al wiebelend van drie hoog naar beneden gebracht, over straat en in een busje gezet; opgesloten en machteloos. Uiteraard heb ik uit alle macht proberen te vertellen wat er aan de hand was en wat die mensen moesten doen. Maar het werd al snel duidelijk dat ze niet de slimste en snelste waren; dat heb ik dan weer.

Mijn eigen dakterras.

Toch zijn ze op een gegeven moment naar het juiste adres gereden. Ik had ze nog verteld dat mijn huisgenoten niet thuis waren, maar ze hebben bij de buren aangebeld en die waren er wel. Ik werd vier hoog naar boven gesjouwd en door het dakraam, via het dakterras naar mijn eigen dakterras gebracht. Gelukkig werd ik daar uit het kistje gehaald en door die man met mijn hoofd in het kattenluik gestopt. Opgelucht kon ik de trap af naar beneden mijn eigen huis weer in. Ik was weer thuis en er stond eten. Wat een avontuur; en nu kan ik vertellen dat ik het er goed heb afgebracht nadat ik oog in oog stond met de dierenambulance!

Toeter

Eindelijk thuis op eigen balkon met kattenluik (net rechts voor de kattenkist). Een moment nadat de foto is gemaakt wordt Toeter met zijn hoofd in het kattenluik gestopt en loopt hij zijn huis binnen. Met dank aan de buren voor het faciliteren en aan de beller die Toeter zo lief heeft opgevangen en verzorgt. Toeter is opgehaald op de Jacob van Lennepstraat (3 hoog) en woonde aan de andere van de binnentuin aan de Jacob van Lennepkade (3 & 4 hoog). Dankzij de chip hoefde Toeter niet eerst naar het asiel (stress & kosten), maar is hij direct netjes thuis afgeleverd. Bemanningen van de dierenambulance verzinnen vaak (bij)namen voor dieren die ze vervoeren; dit keer konden ze niet kiezen tussen ‘Toeter de Avonturier’ of ‘Toeter de Praatjesmaker’.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie