Op een maandag in oktober 2013 ren ik om 17.00 uur de deur van mijn werk uit. Om 17.45 uur moet ik namelijk op het hoofdkantoor van de Dierenambulance Amsterdam zijn. Vanavond zal ik met de praktijkopleider een avonddienst draaien. Op dit moment volg ik nog een opleiding tot dierenhulpverlener, dus word ik nog ingewerkt.

Op het hoofdkantoor controleren we eerst of alle benodigde spullen in de ambulance liggen. Daarna geeft de centralist me door waar we heen mogen vanavond. We krijgen drie meldingen mee. In Amsterdam-Noord zou een zwaan liggen die steeds door zijn pootjes zakt. In Amsterdam-West gaan we op zoek naar twee duiven die gewond zouden zijn.Aangezien de twee duiven in een doosje zitten, zo horen we, besluiten we meteen naar de zwaan te gaan. De duiven kunnen immers niet wegvliegen, maar de zwaan wel. Vandaar dat we dit dier als eerste willen gaan helpen.

We komen aan in een leuke volkswijk in Amsterdam-Noord. Naast een sloot zit een redelijk jonge zwaan stilletjes op een stukje gras. De bewoners van de woning naast de sloot komen meteen kijken wanneer we de ambulance parkeren. “Hij zit hier al een paar dagen. Helemaal alleen. Soms geven we hem wat brood, want hij zakt wel eens door zijn pootjes. Heel zielig,” vertelt de buurvrouw.

Om de zwaan goed te kunnen onderzoeken moeten we hem van dichtbij bekijken. Terwijl ik op een meter afstand vóór de zwaan ga staan, benadert mijn collega hem van achteren. De zwaan schrikt natuurlijk wel een beetje als ze hem voorzichtig vastpakt en over hem heen knielt, maar eigenlijk blijft hij heel rustig. En daar worden wij dan weer wat ongerust van. Een gezonde zwaan zal altijd proberen weg te gaan als mensen te dicht in de buurt komen. Maar deze zwaan blijft lekker zitten. Het blijkt een meisje te zijn. Een jonge zwaan, herkenbaar aan de bruine veren die later glanzend wit worden. Ik geef haar meteen een naam: Edna.

Omdat Edna wat dun blijkt te zijn en ze het brood wat we van de buurvrouw krijgen meteen opschrokt lijkt het ons verstandig om haar mee te nemen in de ambulance. De medewerkers van opvang De Toevlucht in Amsterdam-Zuidoost zullen tijdelijk voor haar gaan zorgen, tot ze wat dikker wordt.

Voorzichtig zetten we Edna in een speciale ‘zwanentas’. Dit is een soort weekendtas, maar dan zonder voor-en achterkant. En hoppa, ze gaat mee de ambulance in. Op de foto zie je haar zitten, met overal stukjes bruin brood in de rondte gestrooid. Maar in de zwanentas is het ontzettend warm, dus Edna wurmt zich eruit en gaat rondjes in de rijdende ambulance lopen. Gelukkig zijn zwanen heel slim. Ze begrijpen dat ze in een kleine ruimte zitten en dat het dus beter is om rustig te blijven en niet met hun vleugels te wapperen. Ook Edna blijft rustig. Helaas poept ze de ambulance wel onder, bah, maar zodra we kunnen stoppen wikkelen we haar in een laken om haar bij de Toevlucht af te geven.

Daar wordt ze nu goed verzorgd door de medewerkers en vrijwilligers. Voor de winter echt begint zal ze weer op dezelfde plek in Amsterdam-Noord uitgezet worden.

Op de Ambulance - Zwaan Edna